Ankara Tabip Odası (ATO), Sağlık Bakanlığı’nın yayımladığı “Bütçe Giderlerinin Faaliyet Sınıflandırması Tablosu’na” göre, bu yılın ilk beş ayında Kamu-Özel İşbirliği (KÖİ) modeliyle yapılan sağlık tesisleri için ayrılan kaynağın 63 milyar 37 milyon 933 bin liraya ulaştığını belirterek, “Sağlık hizmetleri, özel çıkar gruplarının ekonomik hedeflerine teslim edilemeyecek kadar kritik faaliyetlerdir” açıklamasını yaptı.
(ANKARA) – Ankara Tabip Odası (ATO), Sağlık Bakanlığı’nın yayımladığı “Bütçe Giderlerinin Faaliyet Sınıflandırması Tablosu’na” göre, bu yılın ilk beş ayında Kamu-Özel İşbirliği (KÖİ) modeliyle yapılan sağlık tesisleri için ayrılan kaynağın 63 milyar 37 milyon 933 bin liraya ulaştığını belirterek, “Sağlık hizmetleri, özel çıkar gruplarının ekonomik hedeflerine teslim edilemeyecek kadar kritik faaliyetlerdir” açıklamasını yaptı.
Ankara Tabip Odası (ATO), sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, şehir hastanelerinin kamu bütçesi üzerindeki mali yüküne dikkati çekerek, KÖİ modeliyle yürütülen sağlık yatırımlarını eleştirdi. Paylaşımda, şu ifadeler kullanıldı:
“Şehir hastaneleri, kamu kaynaklarını tüketmeye ve genel bütçe üzerinde giderek ağırlaşan bir yük oluşturmaya devam ediyor. KÖİ modeliyle inşa edilen bu tesisler, bütçedeki ‘kara deliğin’ her geçen gün daha da büyümesine yol açıyor. Geçmişte eski Sağlık Bakanı Fahrettin Koca, bu modelin iktisadi yükünü bizzat itiraf etmiş, kira bedellerinin 322 milyar avroya ulaştığını belirterek, bütçe üzerindeki baskıyı 27,5 milyar avro ile sınırlamaya çalıştıklarını açıklamıştı.
Sağlık Bakanlığı’ndaki görev değişimine rağmen, sağlığı piyasalaştıran bu yaklaşım varlığını korumakta ve şehir hastanelerinin yarattığı sorunlar sürmektedir. Bakanlığın yayımladığı ‘Bütçe Giderlerinin Faaliyet Sınıflandırması Tablosu’na’ göre, yalnızca bu yılın ilk beş ayında (Ocak-Mayıs) KÖİ modeliyle yapılan sağlık tesisleri için ayrılan kaynak 63 milyar 37 milyon 933 bin TL’ye ulaşmıştır.
Sağlık politikalarının belirlenmesi ve kaynakların nasıl kullanılacağı, temelinde politik bir tercih meselesidir. Mevcut tablo, kaynakların nitelikli ve erişilebilir bir kamu hizmeti için mi, yoksa şirketlerin kârlılığı için mi kullanıldığına dair net bir soru işareti yaratmaktadır. Oysa sağlık hizmetleri, özel çıkar gruplarının ekonomik hedeflerine teslim edilemeyecek kadar kritik faaliyetlerdir. Bu hizmetler; kamu yararı, kamu hukuku ve kamu maliyesi araçlarıyla, kamucu bir planlama dahilinde herkese eşit, ücretsiz ve erişilebilir şekilde sunulmalıdır.”
Yorum Yap